Artykuł Cię zaciekawił? Dowiedziałeś się czegoś więcej? Koniecznie zostaw komentarz! Skomentuj jako pierwszy i podziel się swoimi wrażeniami. Napisz, jak oceniasz nasz artykuł i zostaw opinię. Weź udział w dyskusji. Masz wątpliwości i chcesz dowiedzieć więcej na temat poruszanego zagadnienia? Daj znać, o czym jeszcze chciałbyś przeczytać. Dziękujemy za Twój wkład w budowę bazy komentarzy. Zachęcamy do zapoznania się z pozostałymi artykułami i komentarzami innych użytkowników.
Co można odliczyć w PIT-39?
Spis treści
PIT-39 jest deklaracją podatkową składaną przez osoby, które uzyskały dochód z odpłatnego zbycia mieszkania, domu, działki lub prawa do lokalu przed upływem pięciu lat liczonych od końca roku, w którym nastąpiło nabycie albo wybudowanie. W formularzu PIT 39 wykazuje się przychód, koszty jego uzyskania oraz dochód opodatkowany stawką 19%. W rozumieniu ustawy o podatku dochodowym odpłatne zbycie obejmuje także zamianę oraz sprzedaż spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Jeżeli pięcioletni termin minął, dochód ze sprzedaży nie podlega opodatkowaniu i nie składa się tego zeznania. Prawidłowe ujęcie przysługujących wydatków i odliczenia w PIT pozwala obniżyć podstawę opodatkowania, a w konsekwencji zmniejszyć podatek od sprzedaży nieruchomości; gdy koszty są równe przychodowi, podatek nie występuje.
Koszty uzyskania przychodu
W zeznaniu PIT-39 można rozliczyć wydatki związane z nabyciem lub wytworzeniem oraz czynnościami towarzyszącymi sprzedaży, które pomniejszają dochód. Co do zasady do kosztów zalicza się tylko wydatki faktycznie poniesione i odpowiednio udokumentowane, np. fakturami lub aktami notarialnymi. Najczęściej uwzględnia się m. in.:
Przeczytaj również: Czy sprzedaż mieszkania wiąże się z obowiązkiem zapłaty podatku?

- cenę zakupu nieruchomości lub udziału, powiększoną o podatek od czynności cywilnoprawnych (o ile był należny);
- koszty wytworzenia w razie budowy, obejmujące udokumentowane wydatki na materiały, usługi wykonawcze i projekt;
- taksy notarialne, opłaty sądowe za wpisy w księdze wieczystej oraz prowizje pośredników;
- nakłady zwiększające wartość, takie jak remont generalny, modernizacja instalacji, przebudowa czy wykończenie;
- koszty ogłoszeń, operatu szacunkowego i innych czynności niezbędnych do sprzedaży.
Ulgi podatkowe i zwolnienia
Poza kosztami uzyskania przychodu, w PIT-39 można zastosować zwolnienie znane jako ulga mieszkaniowa. Pozwala ono nie opodatkować części albo całości dochodu, jeśli przychód ze zbycia zostanie przeznaczony na własne cele mieszkaniowe w ciągu trzech lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano sprzedaży. Wydatki muszą służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych podatnika (lub współmałżonka) i być należycie udokumentowane. Do wydatków kwalifikujących się do zwolnienia zalicza się m. in.:
Przeczytaj również: Kto płaci podatek PCC przy sprzedaży nieruchomości?
- nabycie nowego lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego (również udziału);
- zakup gruntu pod budowę albo udziału w gruncie związanym z lokalem;
- budowę lub rozbudowę budynku mieszkalnego oraz nadbudowę i adaptację na cele mieszkalne;
- remont bądź modernizację własnego lokalu lub budynku, potwierdzone fakturami;
- nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu lub domu w spółdzielni;
- spłatę kredytu mieszkaniowego zaciągniętego przed sprzedażą, wraz z odsetkami, a także spłatę kolejnego kredytu refinansującego wcześniejsze zobowiązanie.
Termin składania i obowiązki podatkowe
Zeznanie PIT-39 składa się do 30 kwietnia roku następującego po roku, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Dochodu z tego źródła nie łączy się z innymi przychodami i nie wpłaca się zaliczek w trakcie roku; podatek wynikający z zeznania płaci się w terminie jego złożenia. Jeżeli warunki ulgi mieszkaniowej nie zostaną spełnione, należy złożyć korektę zeznania i dopłacić należność wraz z odsetkami. Gdy tylko część przychodu przeznaczono na cele mieszkaniowe, zwolniona jest proporcjonalna część dochodu, a reszta podlega opodatkowaniu stawką 19%. Zeznanie można przekazać elektronicznie lub papierowo do urzędu skarbowego właściwego według miejsca zamieszkania na dzień złożenia. Warto przechowywać dokumenty potwierdzające koszty i wydatki objęte ulgą przez pięć lat, licząc od końca roku, w którym upłynął termin złożenia zeznania, aby móc je okazać na żądanie organu podatkowego.
Dodaj komentarz
Dziękujemy za dodanie komentarza
Po weryfikacji, wpis pojawi się w serwisie.
Błąd - akcja została wstrzymana